په رنـځ باندى اخته مى شو زړګى دچاله غمه
ګـرځــيـږم پــه بـديـالکه شپونکى دچاله غمه
دژوندپه اميدومى خاورى واوښتى تنهاشوم
اوس څيري ګريوان ګرځم ليونى دچاله غمه
زنـګــيـږم رازنـګـيـږم همـيشـه دفـکـرټـال کى
دخيال په سـيـن لاهوشمه ژوندى دچاله غمه
چناره اوس دى سورى ته دمه هـم مزه نکړي
بى خونده مى دزړه مــازديـګـرى دچاله غمه
اوس نکوي پخوا په څيرمسکاګـودرپه غـاړه
پيغلوټولاس کى مات شولومنګى دچاله غمه
*حافظ هِلال* پـه تـار باندى پيلي دغـم کرښى
اخــر ورتــه خـفـه شـي يـوسـړى دچاله غمه
No comments:
Post a Comment