غزل
د خوښۍ وخت کې وو ملګرو مې ملتیا کوله
چې بده ورځ شوه هر سړي تیښته له ما کوله
بده دا نه وه چې تیارو کې خلکو ژوند کولو
بده خو دا وه دښمني یې د رڼا کوله
له دوکانداره به مې هسې تپوس وکړو د اوړو
خالي جیبونو باندې کله چا سودا کوله
هیره له ما شوه حافظه مې نن سبا ښه نده
کومه خبره دې اشنا راته د چا کوله
دیدار د غم په سمندر کې ډوپ شو لاړو مړ شو
چا لاس ورنکړو تماشه یې بس دنیا کوله
No comments:
Post a Comment